When I am alone...

posted on 02 May 2011 22:20 by spakdeen
อารมณ์เปลี่ยวๆ มันเป็นงี้เอง....
อยู่ๆนึกอยากจะไปเที่ยว ก็ไป เก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าซะงั้น กะว่าคำ่ไหน นอนนั่นเลย
ตั้งใจมากๆ ออกจากบ้านที่สระบุรีตั้งแต่แปดโมง แล้วจะไปไหนดี
เมื่อคืนก็นั่งเซิซสุดท้ายก็แถวๆนี้แหละ ปากช่อง (ไกลมาก ฮ่าๆๆ) 
May 02,2011
@ ตลาดน้ำศิลปะกลางดง
บรรยากาศเงียบๆ ของวันหยุดชมเชยวันแรงงาน คนก็ไม่เยอะ อากาศก็ครึ้มๆ เหมือนฝนจะตก
แต่ก็ดี คนไม่เยอะ มานั่งดูคนเดินไปเดินมาก็เพลินดี แต่รู้สึกแปลกๆ ที่ต้องมานั่งคนเดียว
ไม่รู้จะถ่ายอะไร แต่นั่งดูคนเดินไปเดินมา ก็ลืมเหงาได้เลยนะ ในช่วงเวลาหนึ่ง ^^
หลังจากนั้นก็ขับไปเรื่อยๆ ชิวๆ อากาศก็ดี๊ดี ไม่ร้อน ไม่มีแดด แต่เหมือนจะฝนตก
ก็เลยขับเข้าไปเส้นเขาใหญ่ลองดูว่ามีอะไรน่าสนบ้าง ก็ขับชิลๆไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็มาที่นี่อีกครั้ง

ร้านกาแฟที่มีโฆษณาตรงบัตรทางเข้า ได้ลดก็เลยเข้ามานั้งกินซักแก้ว ก็ไม่ได้อยากมาเดินนี่ อยากมานั่งดูคนเดินไปเดินมา
แต่ร้านเค้าก็น่านั่งนะครับ ตอนเข้าไปก็มีคนมานั่งพัก ดื่มกาแฟบ้าง สองสามโต๊ะ

ชื่อร้านก็ตามนี้ แก้วนี้ 80 บาทนะครับ ลดจากบัตรทางเข้ามา 20 บาท
ผมไม่ใช่คอกาแฟ แต่กินได้ แก้วนี้ก็คาปู รสชาดก็โอนะ  ^^
พอกลับจากกินกาแฟที่พาลิโอ ก็เริ่มหิวล่ะ แต่จะไปกินไรดีนะ
ขัขออกมาจนเจอเส้นมิตรภาพ ก็มาเรื่อยๆ จนคิดว่า เอ....ไปนั่งกินสเต๊กดีกว่า สุดท้ายก็มาจบที่นี่ครับ
Dairy Home ร้านนี้คนก็ยังเยอะเหมือนเดิม แต่ส่วนใหญ่เค้าก็มากันเป็นครอบครัวใหญ่
พ่อแม่พาลูกๆ คุณตาคุณยายก็มากะหลานๆด้วย เห็นแล้วก็มีความสุขดีนะ
เลยจัดหนักเลย สเต๊กหมูกะเฟรนฟราย์ อิ่มมาก แต่กินไม่หมด ฮ่าๆๆ เสียดาย
สุดท้ายอิ่มล่ะ คิดไม่ออก ไม่รู้จะไปหานอนที่ไหนดี ก็เลยกลับไปนินบ้านดีกว่า :P
ก็ถือซะว่าวันนี้ ออกมาขับรถเล่นก็แล้วกัน ทริปชิลคนเดียวอย่างนี้มันก็หวิวๆ เหมือนกันนะ
อาจจะเป็นเพราะเป็นที่ๆเราเคยไปมาทั้งนั้น ถ้าไม่งั้นคงต้องไปไหนไกลๆ คนเดียว 
แบกแพคไปเลย เอามันส์ๆ อยากไปต่างประเทศบ้าง แต่ก็คงต้องศึกษาก่อนและที่สำคัญ
ก็ต้องเก็บตังค์ด้วย จะไปไหนมาไหนคนเดียวมันก็ลำบากเน๊าะ ไม่มีคนมาช่วยแชร์เลย 555+
 
เฮ้อ....เหงาจัง อยากรู้ว่าเมื่อไหร่ เธอคนนั้นจะมีจริง หรือว่าคนที่มีจริงแล้วเค้าก็ไม่ใช่
ได้แต่คิดถึง ฝันลมๆแล้งๆไปเรื่อย สุดท้ายก็กลับมานั่งเศร้าเหมือนเดิมคนเดียว
ก็ต้องทนต่อไป บ้างครั้งการอยู่คนเดียวก็ทำให้เราเข้มแข็งในบ้างเรื่องได้นะ 
ไม่รู้ซิ ตอนนี้อาจจะพูดปลอลใจตัวเองไปก่อน ดีกว่ามานั่งคิดมาก ^^
รอเวลาและเวลาจะเป็นคำตอบของผม ผมเชื่ออย่างนั้น
แต่ต่อจากนี้ อาจจะมีอารมณืเปลี่ยวอีกครั้ง
จนกลายเป็น the 2nd alone trip....
 

 
 

 



edit @ 14 May 2011 21:33:38 by spakdeen

"สุนทรียะแห่งความเหงา"

posted on 30 Apr 2011 20:35 by spakdeen

แปลก...อยู่ๆก็รู้สึกอยากเขียน blog อีกครั้ง
อาจจะเป็นเพราะว่า "ความเหงา" ที่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดในตอนนี้...
ความรู้สึกที่ไม่อยากอยู่เฉยๆ ก็พุดขึ้นมา
หลังจากต้องกลับมาอยู่คนเดียวอีกครั้ง และเป็นสิ่งที่เราเลือกที่จะเป็นเอง
เธอ...คนนั้น คือคนที่ผมคิดถึง แต่ตอนนี้สถานะของเรามันได้เปลี่ยนไปแล้ว
เหลือแต่ความรู้สึกดีๆ และความห่วงใยที่ยังมีให้เธอคนนั้นอยู่
...
แต่ อย่างน้อยก็คิดในแง่ดีว่า ยังมีที่ๆที่หนึ่งที่ยังรับฟังในสิ่งที่เราคิดและอยากจะบอก
แต่ในบางครั้งก็ไม่รู้จะพูดออกมาเป็นคำพูดให้ใครได้ฟัง
เพราะเขาๆเหล่านั้นอาจจะไม่ได้อยากจะฟังในสิ่งที่เราต้องการจะพูดก็ได้
ก็คงมีแต่ตัวเราที่ยังต้องอยู่กับตัวเราเอง โดยมีความเหงาเป็นเพื่อนที่นั่งเงียบอยู่ข้างๆ
ในวันที่ต้องอยู่คนเดียวอย่างนี้
...
The Aesthetics of Loneliness คือชื่อหนังสือสำหรับคนเหงาๆ
ที่พยายามหาทางออกให้ตัวเองโดยการปรับตัว เผื่อที่จะอยู่ได้โดยที่ไม่มีใครให้คิดถึงและใช้ชีวิต
ในแง่บวกอย่างมีความสุข ไม่เครียด ไม่เหงา และไม่ต้องไขว่คว้าอะไรมากมาย
เรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตกะเความเหงา และให้ความเหงาเป็นเพื่อน ^^
...
 มีความสุข เหมือนได้ระบายอะไรสักอย่างเลยแฮะ ฮ่าๆๆ
ก็อย่างที่เค้าว่ากันว่า เครียดก็ต้องระบาย นี่ก็คงเป็นวิธีการระบายอีกวิธีของผม
...
Project ต่อไปคือ การไปเที่ยวลัลลาคนเดียว อิๆๆ ไปหาความสุขใส่ตัวดีก่า
แต่....เอ จะไปไหนดี
;P 



 


 

 


 

 

 

edit @ 1 May 2011 22:20:43 by spakdeen